Polynesië ontdekken

Portret

Vous êtes ici : Polynesië ontdekken > Portret

Raymond Sahuquet C. Flipo Raymond Sahuquet

Tahiti en de andere Polynesische eilanden liggen op ongeveer 17 100 km van het Franse moederland, verspreid over een gebied dat zo groot is als heel Europa en zo'n 4 miljoen km² beslaat.

Alles samen telt Polynesië 118 eilanden die zijn onderverdeeld in 5 archipels (de Genootschapseilanden, Tuamotu-eilanden, Gambier-eilanden, Markiezeneilanden en Australes-eilanden) en een oppervlakte hebben van 4 000 km².
Het eiland Tahiti, één van de Genootschapseilanden, ligt op 17°32 zuiderbreedte en 149°34 westerlengte. Het ligt tussen Californië (6 200 km) en Australië (5 700 km), op 8 800 km van Tokio.

Vulkanische eilanden en koraalatollen

Dat dit Franse Overzeese Gebied vaak nog in een mythische sluier gehuld gaat, blijkt uit het feit dat velen alleen Tahiti (Genootschapseilanden, groep van de Bovenwindse Eilanden) en Bora Bora (groep van de Benedenwindse Eilanden) kennen. Toch hebben alle eilandengroepen hun eigen fascinerende kenmerken, afhankelijk van hun ligging (van 5 tot 10° zuiderbreedte voor de Markiezen tot de Steenbokskeerkring voor de Gambier-eilanden) en van het feit of het vulkanische eilanden zijn (Markiezen, Australes en Genootschapseilanden, 35 in totaal) of koraalatollen (Tuamotu en Gambier, samen 83 atollen).
Het eiland Tahiti, dat als hoofdstad Papeete heeft, is het grootste (meer dan 1 000 km²) en telt de meeste inwoners (127 000).

In het hart van de Stille Oceaan

Toch blijft de eilandengroep door zijn afgelegen ligging niet meer dan een groep minuscule stipjes in het midden van de Stille Oceaan. Het volstaat gewoon even op een wereldbol te kijken. Het meest nabijgelegen continent - Australië - bevindt zich 5 700 km verderop, terwijl het moederland Frankrijk, met z'n 17 000 km zelfs helemaal aan de andere kant van de wereld ligt. Tahiti en de andere eilanden zijn als een verdwaalde sterrenwolk, ver weg van alle belangrijke economische en politieke centra. Vele eilanden tellen niet meer dan enkele honderden of tientallen inwoners en een veertigtal is zelfs helemaal onbewoond.
Door dit geografische isolement krijgen de toeristische aantrekkingskracht en het ongeschonden natuurschoon van deze eilanden een extra exotische en paradijselijke dimensie. Bovendien komen Tahiti en de rest van de archipels dankzij de nieuwe technologieën (internet, satelliettelevisie ...) elke dag weer een beetje dichter bij de rest van de wereld te liggen. Het niveau van de sanitaire voorzieningen, het onderwijs, het openbaar vervoer en de infrastructuur (auto, informatica, huishoudtoestellen ...) maken van dit schijnbaar geïsoleerde gebied één van de meest moderne regio's in de Stille Oceaan.

Het eiland

Het eiland was voor de Maohi's als een wezen van de zee, als tijdelijke vaste grond onder hun voeten, als een schip waarvoor mannen en priesters verantwoordelijk waren, als iets wat geen bestaansgrond had buiten de gemeenschap die er woonde.

De wijde wereld

De rest van de wereld was voor de Maohi's het 'buitengewone', de plaats waar de goden en de doden woonden, en die ze kenden dankzij de kennis van de priesters; een plaats waar men zich niet verplaatst om te ontdekken maar om te herkennen, waar risico's niet materieel maar spiritueel van aard zijn: reizen betekende zich verzoenen met de plaatselijke goden.

De Polynesische driehoek

De driehoek omvat de eilanden in de Stille Oceaan die achtereenvolgens door de Polynesische zeevaarders werden bevolkt: de Markiezen, Hawaii, het Paaseiland en Nieuw-Zeeland. De oorspronkelijke bevolking van deze landen deelde zo dezelfde taalkundige en culturele basis en had dezelfde tradities, culinaire gebruiken en mythologie. Als eerste meerden de Polynesiërs aan op de Markiezeneilanden, zo rond de 3de eeuw na Christus. De eerste bewoners van Hawaii (4 500 km ten noorden van Tahiti) zouden inwoners van de Markiezen zijn geweest, die er tussen 500 en 800 n.C. voet aan wal zetten. Deze laatsten ontdekten daarna ook het Amerikaanse continent, de laatste halte in hun verkenning van het Oosten van de Stille Oceaan. Op hun terugtocht ontdekten ze Nieuw-Zeeland (rond het jaar 800) dat ze "Aotearoa" of "Land van de lange witte wolk" noemden. Tot slot vestigden de ontdekkingsreizigers van de Markiezen zich ook op het Paaseiland (Rapa Nui), zo'n 4 000 km ten zuidoosten van de Markiezen.

• Een tropisch klimaat

HOTELS, PENSIONS, ACTIVITES

Sélectionnez une ile et une activité:




Eclipse en Polynésie 2010
Temps d'exécution du script : 2.61443400383 secondes